فراخوان پروژه‌ی «کرونا و من ؛ یک روایت تصویری»

یکشنبه ۱۹ مرداد, ۱۳۹۹

 

«انجمن مستندسازان سینمای ایران» با همکاری شبکه‌ی نمایش مستند «هاشور» برگزار می‌کند:

پروژه‌ی «کرونا و من ؛ یک روایت تصویری»

با حمایت «رایتل»

در یک ویدئوی حداکثر ۷ دقیقه‌ای که با تلفن همراه یا دوربین ساده‌ی در اختیار خود ضبط و آماده می‌کنید، روایت شخصی یا تصویر احوال کرونایی دوروبرتان را در محدوده‌ی موضوع‌های فراخوان آماده و ارسال کنید. بروز حس و نگاه شما در کارتان برایمان مهم است.

موضوع‌های فراخوان:

۱. شهر:
رفت‌وآمد، محله و کوچه، خرید، فضای کار، پیاده‌روی، گشت‌ و تماشا، دیدار، فضای عمومی، فضای خاص، پاتوق، خورد و خوراک، مردم شهر، …..

۲. خانه:
اتاق خود، فضای خانواده، حیاط، تراس، پشت بام، اشیاء، خورد و خوراک، مراقبت، ورود به خانه و خروج از خانه، همسایه، مجتمع مسکونی، خانه‌های روبرو، شب، روز، …..

۳. روابط:
پدر و مادر، همسر، فرزند، عشق، دیگری، با خود، خاطره، فضای مجازی، جدایی، آشتی، اشیاء، طبیعت، حیوانات، ….

منتظر آثارتان هستیم.

جوایز :

۱. فیلم‌های منتخب که شرایط اولیه را دارند در کانال‌های ارتباطی اپراتور «رایتل» و دو پایگاه «هاشور» و «انجمن مستندسازان سینمای ایران» به نمایش درخواهند آمد.
۲. ده فیلم برتر منتخب هیات داوران در قالب یک فیلم بلند تنظیم و از طریق پلتفرم‌های آنلاین به نمایش درخواهند آمد.
۳. به سازندگان سه فیلم منتخب هیات داوران، فیلم منتخب مردمی و فیلم برگزیده‌ی اعضای انجمن مستندسازان هریک مبلغ صد میلیون ریال جایزه‌ی نقدی، یک عدد سیم‌کارت رایتل و پانصد گیگ اینترنت رایتل اهدا خواهد شد.

دبیر پروژه:

پیروز کلانتری
مستندساز و نویسنده

هیات داوران:

دکتر نهال نفیسی، انسان‌شناس
حبیبه جعفریان، نویسنده
دکتر محمدرضا کلاهی، جامعه‌شناس
مانی پتگر، مستندساز
مریم سپهری، مستندساز

زمان‌بندی پروژه :‌

مهلت دریافت آثار : ۲۰ مرداد ماه تا ۳۰ مهر ماه ۱۳۹۹
شروع نمایش آنلاین آثار منتخب : از ۱ شهریورماه ۱۳۹۹
اعلام اسامی برندگان و اختتامیه : ۳۰ آبان ماه ۱۳۹۹

قوانین و مقررات:

۱- فیلم‌ها باید در محدوده‌ی موضوع‌های اعلام شده (خانه، شهر، روابط) ساخته و ارسال شوند.
۲- فیلم‌ها باید «روایت شخصی» فرستنده باشند از احوال جاری خود، یا تجربه‌ی روابطش با اطرافیان. گزارش خام یا روایت وضعیت دور از خود فرستنده پذیرفته نمی‌شود.
۳- تصاویر باید به شکل افقی، و نه عمودی، گرفته شوند.
۴- در تعداد آثار ارسالی محدودیت وجود ندارد.
۵- مدت‌زمان فیلم‌ها باید حداکثر ۷ دقیقه باشد.
۶- دبیرخانه مجاز به استفاده از آثار در تمام پلتفرم‌های آنلاین است.
۷- کلیه‌ی مسائل مربوط به حقوق شخصیت‌ها و اماکن و سایر موارد حاضر در فیلم بر عهده‌ی صاحب اثر است.
۸- فیلم‌ها پس از بررسی انطباق با قوانین و شرایط پروژه به نمایش درمی‌آیند و پروڗه متعهد به نمایش تمامی فیلم‌های ارسالی نیست.
۹- تصمیم‌گیری درباره‌ی تمام مسائل پیش‌بینی‌نشده در قوانین بر عهده‌ی دبیر پروژه است.

برای ثبت اثر کلیک کنید : فرم ثبت

در صورت نیاز به راهنمایی در مورد شیوه‌ی ساخت اثر روی لینک زیر کلیک کنید :

فراخوان پروژه‌ی «کرونا و من ؛ یک روایت تصویری»
  • نکات راهنما برای ساختن فیلم‌های پروژه‌ی «کرونا و من»

    این نکات برای گردش ذهن شما و نه ایجاد قیدوبند برایتان ارائه می‌شوند:

    ۱- بر سه موضوع پروژه (خانه، شهر و روابط‌تان) متمرکز بمانید.

    ۲- فیلمتان نباید صرفا گزارش خام یا خبری یا مصور کردن یک واقعه‌ی کرونایی دوروبرتان باشد. ثبت واقعه و اتفاق خاص کرونایی موضوع اصلی این پروژه نیست. تاکید پروژه بر بیان احوال و روایت شخصی خودتان یا اطرافیانتان است. از چیزهایی که شما را برانگیخته است، شروع کنید.

    ۳- اصلا نخواهید یک فیلم حرفه‌ای یا کارگردانی شده بسازید. از این شروع نکنید که من چه فیلمی بسازم یا این‌که چگونه فیلمم را بچینم. از خود فیلم شروع نکنید. از این شروع کنید که کرونا در کجاها و چگونه حس و نگاه و احوال شخصی شما را تحت تاثیر قرار داده است. بروز این احوال شخص خودتان در فیلم مهم است، یا چیزی از اطرافتان (در خانه یا شهر یا در روابط‌تان) که حس و نگاه شما را به حرکت درآورده باشد.

    ۴- اگر از همین احوال قرنطینه‌ی ماه‌های اخیرتان قبلا عکس یا فیلم گرفته‌اید، یا گفتگوی تلفنی ضبط کرده‌اید، یا متنی برای خودتان نوشته‌اید و نامه به کسی فرستاده‌اید، می‌توانید از آن‌ها در فیلمتان استفاده کنید.

    ۵- گاهی ساده‌ترین راه‌های اجرا نتایج موثری به‌وجود می‌آورد. مثلا ثبت تصویری گفتگوی خودمانی دو یا سه ‌نفری شما و دوستان‌تان یا افرادی از خانواده‌تان و بیان احساس‌ها یا تجربه‌ی کرونایی‌تان با همدیگر؛ یا نشستن خودتان رو به دوربین و بیان احوال و احساس شخصی این روزهایتان. در این حالت‌ها مهم است که فقط گزارش خام و ساده ندهید و بیان احوال کنید.

    ۶- این هم ممکن است که دو یا سه نفری فیلمی را بسازید. پیشنهاد این است که مثلا در یک فیلم ۶ – ۷ دقیقه‌ای، هر حدودا ۳۰ ثانیه یکی‌تان بخشی از روایت شخصی‌اش را راه بیندازد و بعد دیگری و بعد دیگری، و روایت از نو. منتها یک سر نخ و نقطه مشترک این روایت‌ها را به هم گره بزند.

    ۷- ممکن است به این شکل کار برسید: تصاویری بدون کلام و صحبت از لحظه‌های مختلف این روزهای خودتان یا اطرافیان‌تان بگیرید و آن‌ها را به هم پیوند بزنید و گفتاری روی آن بگذارید که بیان احوالتان در گفتار فیلم اتفاق بیفتد.

    ۸- و ممکن است که دوربین جای چشمان شما قرار بگیرد و از رابطه‌ها و وضعیت‌هایی فیلم بگیرید که احساس و فکر شما را را درگیر خودش می‌کند. در این حالت، جوری تصویر بگیرید که آن احساس و فکر را منتقل کند.

    ۹- احتمالا بیشتر ذهن ما برای ساختن فیلم درگیر احوال عینی و ملموس‌مان می‌شود؛ در حالی که کشاکش‌ها و گردش ذهن ما، به‌خصوص در این دوره‌ی خلوت بیش‌تر، بخش مهمی از زیست این دوره‌ی ماست و جا دارد که موضوع کارمان شود. برای این شکل فیلم ساختن، که احوال ذهنی‌تان را وسط بگذارید، چه فکرهایی در سر دارید؟

    ۱۰- این پیشنهادها صرفا برای ایجاد فضا و فعال کردن ذهن شما مطرح شده‌اند. فیلم‌هایی که در این پروژه از راه می‌رسند پیشنهادهای تازه‌ای دربر خواهند داشت. مهم این است که به این همه به چشم پیشنهاد نگاه کنید و نه راه‌حل.
    خودتان را پیدا کنید.

دیدگاه‌ها

2 thoughts on “فراخوان پروژه‌ی «کرونا و من ؛ یک روایت تصویری»

  • مهر ۵, ۱۳۹۹ at ۲۰:۳۲
    Permalink

    سلام ببخشید فرمت و حجم ویدئو ارسالی را میخاستم بپرسم ممنون

    پاسخ
    • مهر ۶, ۱۳۹۹ at ۲۱:۲۹
      Permalink

      سلام و وقت بخیر
      هر فرمت قابل پخش در کامپیوتر ولی ترجیحا mp4 و حجم فایل حداکثر ۷۵ مگابایت باشد.

      پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *