مرور فیلم «قاب‌های گم‌شده» با همایون امامی

شنبه ۲۳ آذر, ۱۳۹۸

قاب‌های گم‌شده

همایون امامی
منتقد و مستندساز

نقاشی از مستندسازان جدی سینمای ایرانست. مستندسازی را پیگیرانه تا به امروز دنبال کرده است.نقاشی کارنامه پرشماری دارد و فیلمهای بسیاری ساخته که اگرچه به لحاظ مضمون و نوع مواجهه با واقعیت تفاوت‌­های آشکاری با هم دارند؛ ولی می­‌توان دو شاخصه برای همه­‌ی آنها در نظر گرفت یزد به مثابه یک بوم­‌زیست و کیش زرتشتی. تنوع این آثار حوزه­‌های مختلفی را در بر می­‌گیرد از نگاه تاریخی و آیینی گرفته تا پژوهش‌­های فرهنگی، اقتصادی و در برخی فیلم‌ها اجتماعی.این بار هم نقاشی یزد را دست­‌مایه فیلم خود ساخته تا تاریخ آن‌را به بهانه‌­ی ورود عکس و عکاسی به یزد مورد کند و کاو قرار دهد.

نقاشی در قاب­‌های گم‌شده را که برای واحد سیمای استانهای تلویزیون ساخته است برخلاف تعلق خاطری که به بازسازی و بیان دراماتورژیک واقعیت دارد به صورتی خطی و مستقیم، به دور از هر نوع ترفند بازسازی و درام‌­پردازنه ساخته است، لیکن نباید کتمان کرد که تصویر جذابی از این بازخوانی تاریخ عکاسی در یزد به دست داده است. آنچه در این میان، فیلم نقاشی را از یک مستند گزارش تلویزیونی متمایز می­‌سازد به کاربرد هوشمندانه و مؤثر موسیقی، باند صدا و اثرهای شنیداری است.نوع قاب­‌بندی و بازی با نور و نمایش عکس­‌های قدیمی یزد در پرتو سنجیده و مخیلی از ترکیب نور و تاریکی، در عین حال که عمق تاریخی عکس‌ها را به خوبی نموده است؛ موفق شده حس نوستالژیک دلنشینی را نیز همراه فیلم منتقل سازد.

نقاشی به تحقیق اهمیت می­‌دهد و همواره کوشیده است اطلاعات دست اولی از رخداد و یا موضوع فیلمش به مخاطب ارائه نماید.لذا می‌­توان از قوت پژوهش در فیلم‌ها نقاشی و فیلم حاضر – قاب­های گمشده را همچون شاخصه دیگری که فیلم‌های نقاشی با آن هویت مستقلی می­‌یابد هم یاد کرد. لیکن به عنوان آخرین نکته یادآور شد که کاربرد مشابه این عناصر زیبایی‌­شناختی می­‌تواند نقاشی را به تکرار برساند و به تولید و  ارائه­‌ی فیلم‌هایی بیانجامد که تفاوت چندانی با هم ندارند. آنچنان که تو گویی از روی هم نوشته شده‌­اند.

مرور فیلم «قاب‌های گم‌شده» با همایون امامی
دیدگاه ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *