بهمن 85

 

گزارشی از نمایش مستند پیاده‌روهای واراژدین

"پیاده روهای واراژدین" به عنوان برنامه روز دوم بخش چشم واقعیت جشنواره، در سالن شماره 2 سینما فرهنگ به نمایش در آمد. فیلمی به کارگردانی مشترک میلاد صدر عاملی و آرش نعیمیان که البته نام رسول صدرعاملی را نیز به عنوان تهیه کننده یدک می کشد. واراژدین نام شهر کوچکی ست که محل تولد و اقامت برانکو ایوانکویچ سرمربی سابق تیم ملی ایران است و فیلم به حال و هوای روزهای جام جهانی و لحظات خوب و بد برانکو در ایران و دلتنگی های دختر بیمارش در کرواسی می پردازد. تماشای این فیلم برای طرفداران برانکو می تواند بسیار خاطره‌انگیز باشد، برای دوستداران ملودرام نیز جذابیت های خاص خودش را دارد اما علاقمندان به سینمای مستند را شاید چندان راضی نکند. ساختار فیلم حرف و حدیث بسیار دارد که در این گزارش نمی گنجد. از ویژگی های فیلم استفاده از صدای آتیلا پسیانی و الناز شاکردوست به جای برانکو و دخترش و یا اصرار بر نشان ندادن بازی های تیم ایران است که کارکرد آنها از جمله چیزهاییست که می تواند مورد بحث قرار بگیرد. از طرف دیگر صحنه های جالبی در فیلم وجود دارند که مورد توجه تماشاگران هم قرار می گیرد، بازدید خاتمی از تمرینات تیم ملی یا حضور احمدی نژاد و تمرین کردن با تیم ملی، بحث موافقان و مخالفان برانکو، شکار لحظاتی از کلافگی‌های برانکو از انتقادات روزنامه ها یا برخوردهای محبت آمیز مردم با او، صحنه از کوره دررفتن چلنگر مترجم در آلمان و ... تصویر زیبایی از غروب تهران. اگر تیم ملی در آلمان نتیجه قابل توجهی می گرفت و برانکو همچنان سرمربی تیم ایران باقی می ماند، قابل حدس است که نمایش این فیلم با حضور خود او به یکی از اتفاقات جشنواره بیست و پنجم منجر می شد، در وضعیت فعلی نیز استقبال تماشاگران بد نبود و فوتبالی ها هم می توانستند حداقل به خوش و بشی با چلنگر که برای تماشای فیلم آمده بود بسنده کنند. جالب اینکه امروز هم قاب تصویر به علت تنظیم نامناسب از 4:3 به 16:9 تبدیل شده بود که مورد اعتراض هیچکس واقع نشد، انگار طبیعی‌ست که بالا و پایین کادر روی سقف و پرده و در و دیوار به نمایش دربیاید!
علاء محسنی